हिरा खोज्ने धुनमा

हिरा खोज्ने धुनमा म

सारा जीवन बिताएको मान्छे,

हारै हार भो जीन्दगी भार, कस्तो बंग्य,

हारले नै जित सिकाएको मान्छे,

पछारिएर कुना कोप्चा -अफ्टेरोमा,

लतारिएर बिना चैन अनेक कप्टेरोमा,

न रात न दिन न खाने बेला,

न बैंस न रुप न कैले सौख पलें होला,

बस लतारिनु र पछारिनु,

बस लतारिनु र पछारिनु,

आजै पाइन्छ कि त झैँ हतारिनु,

हिजोको खाल्टो भित्र छिर्नु कि,

आज नयाँ खाल्टो खन्नु ?

कि कति खाल्टा भए छन्,

आजको दिन यसै गन्नु ?

खाल्टै खाल्टा परि सकेका छन्,

एक तमास हेर्छु, सुस्ताउँछु,

डिलमा बसेर मुस्काउचु,

अनि आफ्नै गित गाउँछु,

बैंस त गयो बरै हिरा खोज्ने धुनमा,

कोही पाए हुन्थ्यो रख्नी थिएँ मुनमा,

मन आहत हुन्छ,

सबै गुमाएको, केहि नपाएकोमा,

एक्कासी कला हुन्छ मन-संसार,

छोपौला झैँ गर्छ, चिन्ता निराकार,

तर भन्छु, यी जित्लास,

आज फेरी अर्को खाल्टो खान्छु,

ठुलो र भयङ्कर,

कोदालीले चट चट माटो काट्छ,

खन्तीले ढुंगा उप्काउन्छ,

म आनन्दित् हुन्छु,

यो पालि पक्कै हिरा पाईनछ ।